Yaşam

Kâinatın Arzı’na yolculuk…

Mekke – Medine – Mescid’i Aksa ekseninde yaratılmış Alem-i Sağir’in kendi yokluğuna yolculuğu…

Öyle bir yolculuk ki: vuslat yok olmak demek…

Öyle bir yolculuk ki: yokluk; hakiki varlık demek…

Ey Efendim; Sen ki Varlığın Efendisisin

Varlık Sensin

Sen de yok olmaya talibiz…

Ey Efendim! Sen ki canını onca yakmışken sevdiklerinden ayrılmış olmak;

Sırtını kalbinin sahibinin evine yaslamışken içinde kâinatı yakan bir hüzünle,

Dedin: “Ey Rabbim ! İbrahim’e Halilullah dedin, Musa’ya Kelamullah dedin, İsa’ya Ruhullah dedin;

“Bana ne dedin”

Ve

Sevdiğin Cebrail’i gönderdi, Sen’inle buluşmak için;

Medine’nin Cemali’ni, Mekke’nin Celali’nden; Evi’nin duvar dibinden aldı;

Aksa’daki Mescidi’nden miraçta yanına yükseltti.

Ve Sana

Ey Efendim;

Sana “Habibim” dedi…

“Bana ne dedin” dedin, “Sana Habibim dedim” dedi.

Ey gönlümüzün Sultan’ı,

Ey Kainat’ın Efendisi,

Ey Kainat’ın Varlık Sebebi

Ey Mekke mihrabı, Medine minberi, bütün Arz Mescid-i Aksa’sı olan Zat’ı Güzin,

Ey Yaver-i Ekrem

Huzurunda durmak muradıyla yoldayız…

*

Lebbeyk Allahümme lebbeyk!
Lebbeyke lâ şerîke leke lebbeyk!
İnnel hamde vennîğmete leke vel mülk! Lâ şerîke lek!

Kaynak

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu